« »

(1962) ရာဇဝင္ထဲမွာ ျမန္မာျပည္ကို ထားရစ္ခဲ့


     တကယ္ဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အတုိးတက္ဆုံးနဲ႔ အခ်မ္းသာဆုံး ႏုိင္ငံအျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့ဖူးပါတယ္...

     1959 ခုႏွစ္ေလာက္က ဖြင့္ခဲ့တဲ့ မဂၤလာဒုံေလဆိပ္ဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အေကာင္းဆုံးလုိ႔ နာမည္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္... အေဆာက္အဦးတစ္ခုလုံး ေလးေအးစက္ေတြနဲ႔ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးဘၾကည္ရဲ႕ ပန္းခ်ီလက္ရာေတြဟာ ေျပာမဆုံးေအာင္ ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...

     က်ေနာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေလေအးစက္ေၾကာင့္ ေအးေနတဲ့ ေလယာဥ္ကြင္း အေဆာက္အဦးႀကီးထဲကုိ ဝင္ၿပီး တအံ့တၾသျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္...

     က်ေနာ္တုိ႔တင္ မဟုတ္ပါဘူး... အဲဒီတုန္းက ယုိးဒယား၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ကစ္တီကာခၽြန္း ျမန္မာျပည္ကုိ ခ်စ္ၾကည္ေရးနဲ႔ ေလ့လာေရးလာၿပီး အျပန္မွာ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ သူ႔လူေတြကို “ျမန္မာျပည္ကုိ မွီဖုိ႔ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္(၅၀)ေလာက္ ႀကိဳးစားရမယ္”လုိ႔ ေျပာသြားခဲ့ဖူးပါတယ္...

     မေလးရွားႏုိင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံးဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တြန္ကူအပ္ဗဒူရာမန္းလည္း ျမန္မာျပည္ကုိ လာၿပီးေလ့လာ ခဲ့တယ္၊ အျပန္က်ေတာ့ ဖဆပလတုိက္ခန္းပုံစံေတြ ယူၿပီး ေဆာက္တယ္၊ 1960ခုႏွစ္ေလာက္တုန္းက ထင္ပါတယ္...

     အင္ဒုိနီးရွားက မေလးရွားပုိင္ ဆာဘားနဲ႔ ဆာရာ၀တ္ကုိ ဝင္သိမ္းမယ္လုပ္ေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ကမၻာကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဦးသန္႔က ဝင္ျဖန္ေျဖေပးခဲ့လုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရသြားတယ္၊ အဲဒီေတာ့ မေလးရွားဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က ဦးသန္႔ကုိ ဂုဏ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ကြာလာလမ္ပူက လမ္းမႀကီးတစ္ခုကုိ ဦးသန္႔လမ္းလုိ႔ နာမည္ေပးခဲ့ပါတယ္...

     မေလးေတြကေတာ့ ယူသန္႔(U Thant)လုိ႔ ေခၚၾကပါတယ္၊ စင္ကာပူမွာလည္း ရန္ကုန္လမ္းမႀကီး (Rangoon Street ) ဆုိၿပီး ျမန္မာျပည္ကုိ ဂုဏ္ျပဳ ေခၚေဝၚခဲ့ၾကပါတယ္...

      1960 ခုႏွစ္ ဝန္းက်င္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဟန္သာေအးႏုိင္လြန္တုိ႔၊ BPI က ေဆးတုိ႔၊ ၾကယ္စင္ဖဲထီးတုိ႔၊ ဗႏၶဳလေစာင္တုိ႔၊ “တုိက္” ဆပ္ျပာမႈံ႕တုိ႔၊ ေပၚဆန္းေမႊးဆန္တုိ႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွတစ္ဝုိက္မွာ နာမည္ အႀကီးဆုံးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...

     ပညာေရးကုိ ၾကည့္ဦးမလား.... အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ နာမည္အႀကီးဆုံး တကၠသုိလ္ဟာ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ပါ၊ ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ကုိ ဝင္ခြင့္ရဖုိ႔ကလည္း မလြယ္ဘူး၊ ပီနန္အစုိးရ ဝန္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ဒါတြတ္ေဒါက္တာ တိန္းဟုတ္နန္းက “က်ေနာ္တုိ႔ေခတ္က ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္ ေဆးေက်ာင္းဟာ အဆင့္အတန္း ျမင့္လြန္းလုိ႔ ၀င္ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ အိႏၵိယကုိသြားၿပီး ေဆးေက်ာင္းတက္ခဲ့ရတယ္၊” လုိ႔ ေျပာဖူးတယ္...

     အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ေအာက္စဖုိ႔တကၠသုိလ္က အဂၤလိပ္စာဌာန ပါေမာကၡဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံသား (Thirty Burmese Tales ကုိေရးခဲ့တဲ့)ေဒါက္တာထင္ေအာင္ပါဆုိရင္ ခုေခတ္လူငယ္ေတြက ယုံတမ္းစကားလုိ႔မ်ား ထင္ေလမလား...

     အဲဒီလုိ အဖက္ဖက္က ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ၿပီး အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြထက္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေလာက္ ေရွ႕ေရာက္ေနရာက အခုဆုိရင္ တန္းတူမဟုတ္႐ုံမက အဲဒီႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ေနာက္မွာႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေလာက္ ေနာက္က်က်န္ေနခဲ့တာ ေတြ႔ရေတာ့ ရင္မနင့္ပဲ ေနမလား...

     အရင္က တ႐ုတ္၊ ေလာနဲ႔ သီဟုိလ္ႏုိင္ငံေတြကုိ ႏွစ္စဥ္ ဆန္လွဴခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ အခုဆုိရင္ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံး ႏုိင္ငံစာရင္း၀င္ တဲ့ .....

     ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ မိန္႔ခြန္းထဲက စကားေလးနဲ႔ အဆုံးသတ္ပါရေစ...
“ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေ-ာက္က်င့္ေတြကုိ ျပင္ဖုိ႔အခ်ိန္တန္ၿပီ” လုိ႔ ....
     မွတ္ခ်က္ = မေလးရွားမွာ ထုတ္ေ၀တဲ့ အျပင္စီးမဂၢဇင္း(ဧၿပီလထုတ္)မွ ဝင္းေမာင္ရဲ႕ “ေရႊႏုိင္ငံသုိ႔” အမည္ရ ေဆာင္းပါးကုိ ျပန္လည္ကူး၍ ထုတ္ႏႈတ္ေဖၚျပပါသည္။

     ကၽြန္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ ရွာရမဲ႕အေျဖဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုယ္တိုင္မွာပဲ တည္ေနသလား။ စဥ္းစား ၾကရေအာင္...။ ကိုယ္တိုင္ကစျပီး ျပင္ၾကရမယ္ ထင္ပါတယ္။



သက္သက္ထြန္း

Tags: ,

လမ္းသစ္

လမ္းသစ္ဂ်ာနယ္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာအား www.lannthit.co.nr ျဖင့္ဝင္ေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ၿပီး ေန႔စဥ္သတင္းစာအား www.burmanews.co.nr ျဖင့္ဝင္ေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။